|
|
|
| Spokój pasażerów - 2004-05-16 - temporar | Sztuka pisania wiecznym piórem, w środowisku pozbawionym grawitacji, spopularyzuje się pośród dowódców statków kosmicznych w latach trzydziestych XXIV wieku. Wtedy to eksploracja kosmosu będzie na tyle zaawansowana, by umożliwić poruszanie się w przestrzeni pozaziemskiej sporej części populacji ludzkiej. Poza oczywistym celem ekonomicznym, rejsy będą miały charakter w znacznej mierze turystyczno-rozrywkowy.
Odpowiedzialnością za powodzenie kursu będą obarczone systemy obliczeniowe, dowództwo zaś pełnić będzie rolę stricte reprezentacyjną. Jednakże pełne zaufanie pasażerów, a zatem gwarancja spokojnego przebiegu lotu i godziwego zysku, będzie musiało zostać oparte na autorytecie i doświadczeniu przynajmniej jednego człowieka - najlepiej kapitana statku, jako że, paradoksalnie, to zwykle maszyny są niesłusznie uważane za bardziej zawodne niż ludzie w rozwiązywaniu problemów o wysokiej złożoności.
Stąd już w połowie XXIII wieku zacznie się wykształcać, bazujący na bezgrawitacyjnych lotach wieku XXI i XXII, etos Pisarza Gwiezdnego. Piastujący najwyższe stanowiska w kosmicznej admiralicji zostaną zobowiązani do odbywania kursów treningowych w zakresie: obsługi pióra wiecznego (montaż, wymiana stalówki), techniki napełniania atramentem, szybkości pisania, indywidualizacji stylu oraz - umiejętności najważniejszej - pisania bezgrawitacyjnego.
Tradycją stanie się ręczne wypełnianie dzienników pokładowych, za które horrendalne kwoty zapłacą żyjący w wiekach XXVIII i XXIX. Zaprojektowane zostaną specjalne pomieszczenia, w których - wirując w majestatycznych uprzężach - głównodowodzący, na oczach zafascynowanych uczestników rejsu, skreślać będą kolejne wersy ludzkiej historii. Niektórym widok ten przypominać będzie taniec, innym - wschodnie sztuki walki. Jedno jest pewne już dzisiaj - pasażerowie będą mogli spać spokojnie.
| |
|
|
|
|