Ty mi tu klatki nie prokuruj miły,
odepnij obręcz, co pierś moją spina,
daj płucom powietrze niech swobodna oddycham,
a się rozbujnię,
Ty mi kapliczek przydrożnych nie stawiaj,
uchyl szklaną szybę co oczy zasłania,
daj źrenicom światło niech patrzę bez przeszkód ,
a się rozpąsowię ,
Ty mi dwujedność naszą zakorzeń podskórnie,
a się roztętnię
|
![[]](img/1.jpg)
![[]](img/2.jpg)
![[]](img/3.jpg)
![[]](img/4.jpg)
![[]](img/5.jpg)
![[]](img/6.jpg)
![[]](img/7.jpg)
![[]](img/8.jpg)
![[]](img/9.jpg)
![[]](img/10.jpg)
![[]](img/11.jpg)
![[]](img/12.jpg)
![[]](img/13.jpg)
![[]](img/14.jpg)
![[]](img/15.jpg)
![[]](img/16.jpg)
![[]](img/17.jpg)
![[]](img/18.jpg)
![[]](img/19.jpg)
![[]](img/20.jpg)
![[]](img/21.jpg)
![[]](img/22.jpg)
