|
|
|
| poeta - 2010-03-05 - rozzamyslona | utkany z permanentnych snów
¿ywot niepozorny
a pod poœciel¹
sine rozkosze
prze¿yte bestie
to nie k³am
d³oñ nadcielesna
odnawia miny i nastroje
utwardza œwiaty
ka¿dy k¹t
ka¿da linia
jak sêpy noc¹ czyhaj¹
by sp³yn¹æ na bia³y dywan
krainê wiecznoœci
raz po raz odwróci g³owê w kierunku okna
oddzieli œwiat³oœæ od ciemnoœci
i przerysuje ciszê
co do s³owa
| |
|
|
|
|