mechanizujê siê, odrobinê, powoli
spijam z kawy piankê, mleczno-czekoladow¹.
zapominam o rejestrze b³êdów, mam jeszcze kilka
w zanadrzu; potykam siê, tak jest mi ³atwiej
otrz¹sn¹æ siê z pamiêci, nieodzownie
dzier¿ê w rêkach papierosa, kolejnego
i zaci¹gam siê, chyba podprogowo.
zaci¹gam siê! sob¹ bo potrafiê upadaæ
i wstawaæ niezmiennie st³umiona, i
tak kocham to ¿ycie po¿arte przez t³umy.
to wiersz o mi³oœci.
|
![[]](img/1.jpg)
![[]](img/2.jpg)
![[]](img/3.jpg)
![[]](img/4.jpg)
![[]](img/5.jpg)
![[]](img/6.jpg)
![[]](img/7.jpg)
![[]](img/8.jpg)
![[]](img/9.jpg)
![[]](img/10.jpg)
![[]](img/11.jpg)
![[]](img/12.jpg)
![[]](img/13.jpg)
![[]](img/14.jpg)
![[]](img/15.jpg)
![[]](img/16.jpg)
![[]](img/17.jpg)
![[]](img/18.jpg)
![[]](img/19.jpg)
![[]](img/20.jpg)
![[]](img/21.jpg)
![[]](img/22.jpg)
